Έξι ερωτήσεις που αξίζει να θέσετε πριν ανεβάσετε ένα αρχείο
Έχετε ένα αρχείο που δεν ανοίγει και μια καρτέλα του προγράμματος περιήγησης που προσφέρει να το ανοίξει. Το αν αυτό είναι καλή ανταλλαγή εξαρτάται από έξι ερωτήσεις, και καμία από αυτές δεν είναι αυτή που απαντά ένας πίνακας χαρακτηριστικών. Παρακάτω είναι η κάθε μία, πώς φαίνεται μια σαφής απάντηση, και — επειδή θα ήταν περίεργο να το γράψουμε αυτό και να μείνουμε σιωπηλοί για το δικό μας — πώς ο προβολέας σε αυτόν τον ιστότοπο την απαντά.
1. Πού επεξεργάζεται πραγματικά το αρχείο σας;
Υπάρχουν δύο σχεδιασμοί πίσω από έναν διαδικτυακό προβολέα και δεν είναι εναλλάξιμοι.
Κάποιοι αποδίδουν εξ ολοκλήρου μέσα στο πρόγραμμα περιήγησής σας. Το αρχείο δεν φεύγει ποτέ από τη μηχανή σας, που είναι η πιο ισχυρή απάντηση σε θέματα ιδιωτικότητας. Το κόστος είναι η κάλυψη: οι μορφές που λειτουργούν με αυτόν τον τρόπο είναι αυτές που το πρόγραμμα περιήγησης ήδη καταλαβαίνει εν μέρει, και ένα DWG, ένα PSD ή ένα σχέδιο Visio δεν είναι μεταξύ αυτών.
Το υπόλοιπο, συμπεριλαμβανομένου αυτού του ιστότοπου, ανεβάζει το αρχείο σε διακομιστή, το αποδίδει εκεί και επιστρέφει σελίδες που μπορείτε να διαβάσετε. Αυτό είναι που το καθιστά δυνατό να ανοίξετε ένα έγγραφο Photoshop σε μηχάνημα χωρίς Photoshop. Λέγοντας απλά: το αρχείο σας ταξιδεύει σε υπολογιστή που δεν είναι δικός σας.
Κανένας από τους δύο σχεδιασμούς δεν είναι «λάθος». Το σημαντικό είναι να ξέρετε σε ποιον από τους δύο παραδίδετε το αρχείο σας, και ένας προβολέας που ποτέ δεν λέει «είναι» απαντά στην ερώτηση ούτως ή άλλως.
2. Τι συμβαίνει με το αρχείο μετά;
Μόλις ένα αρχείο ανέβει, ο κανόνας διατήρησης είναι όλη η ιστορία, γι’ αυτό ψάξτε τον πριν κοιτάξετε οτιδήποτε άλλο. Το «Ασφαλές» δεν είναι κανόνας διατήρησης. Το «Διαγράφεται όταν κλείσετε τον προβολέα» είναι.
Εδώ, το ανέβασμά σας αποθηκεύεται κάτω από τυχαίο αναγνωριστικό ενώ αποδίδεται και διαγράφεται όταν η συνεδρία προβολής τελειώσει. Δεν απαιτείται εγγραφή και δεν υπάρχει διεύθυνση email, έτσι δεν υπάρχει λογαριασμός όπου να συσσωρεύονται αρχεία. Αυτό είναι επίσης η πλευρά της υπόσχεσης: για τα λεπτά που είναι ανοιχτό, το έγγραφό σας βρίσκεται στον διακομιστή μας, και αν αυτό είναι απαράδεκτο για ένα συγκεκριμένο αρχείο, καμία διατύπωσή μας δεν πρέπει να σας αποθαρρύνει.
3. Ανοίγει το αρχείο σας ή την «οικογένεια» του αρχείου;
«Υποστηρίζει έγγραφα Office» δεν είναι κάτι που μπορείτε να αξιοποιήσετε. Ένα .docx ανοίγει σχεδόν παντού· .docm, .dotx, .odt και ένα απλό .doc του 1997 είναι τέσσερις ξεχωριστές υποσχέσεις. Η μόνη χρήσιμη μορφή αυτής της δήλωσης είναι μια λίστα επεκτάσεων, και ένας ιστότοπος που δεν μπορεί να σας δείξει μία, αφήνει το όνομα μιας οικογένειας να κάνει δουλειά που το λογισμικό του δεν μπορεί.
Αυτός ο προβολέας δέχεται πάνω από 70 επεκτάσεις σε δεκαεφτά σελίδες. Η σελίδα μορφών ομαδοποιεί τις κοινές κατά οικογένεια· η σελίδα για τη δική σας μορφή είναι αυτή που απαντά στην ερώτηση, επειδή οι επεκτάσεις και το όριο που εμφανίζει προέρχονται από το ίδιο μητρώο που επιβάλλει το πλαίσιο ανεβάσματος. Δύο πράγματα σχετικά με τέτοιες λίστες αξίζουν να υιοθετηθούν ως δοκιμές για οποιονδήποτε προβολέα.
Η λίστα και το πλαίσιο ανεβάσματος πρέπει να προέρχονται από την ίδια πηγή. Δεν συνέβαινε πάντα εδώ. Η αρχική σελίδα κάποτε είχε το δικό της χειρόγραφο κείμενο και απέρριπτε εννιά επεκτάσεις που οι επιμέρους σελίδες άνοιγαν χωρίς παράπονα — .epub, .ico, .dng, .cdr, .cmx, .tga, .eps και .htm. Δύο λίστες που συντηρούνται με το χέρι θα αποκλίνουν, και αυτή που βλέπετε συνήθως είναι η αισιόδοξη.
Η αποδοχή ενός αρχείου δεν είναι το ίδιο με την απόδοσή του. Το ίδιο πλαίσιο ανεβάσματος χρησιμοποιήθηκε για .mpt, ένα πρότυπο Project, το οποίο τίποτα πίσω του δεν μπορούσε να σχεδιάσει. Ένα αρχείο που αποδεχόταν και στη συνέχεια απέτυχε είναι χειρότερο από ένα αρχείο που απορρίφθηκε στην πόρτα.
Υπάρχει επίσης ένα κενό στην αντίθετη κατεύθυνση, και μια λίστα είναι ειλικρινής μόνο αν ονομάζει τι λείπει: η μηχανή απόδοσης διαχειρίζεται επίσης ιατρικές εικόνες DICOM, .dcm και .ima. Δεν εμφανίζονται εδώ σκόπιμα. Είναι ένα ξεχωριστά αδειοδοτημένο στοιχείο, και ένα δωρεάν δημόσιο πλαίσιο ανεβάσματος δεν είναι το κατάλληλο μέρος για αυτό.
4. Ποιο είναι το όριο μεγέθους για τη μορφή σας, όχι για τον ιστότοπο;
Ένα ενιαίο διαφημιζόμενο όριο συνήθως περιγράφει τη πιο επιεική μορφή στον ιστότοπο, η οποία σπάνια είναι αυτή που φέρετε.
Υπάρχουν πέντε διαφορετικά όρια εδώ, και ποιο εφαρμόζεται εξαρτάται από τη σελίδα που βρίσκεστε:
- 25 MB — PDF, PSD, TIFF, Visio, EPUB και εικόνες
- 20 MB — Excel, PowerPoint και Project
- 15 MB — Word και η σελίδα RTF
- 10 MB — CAD (
.dwg,.dxf,.dgn) και email - 5 MB — HTML, XML και απλό κείμενο
Διαφέρουν επειδή τα αρχεία διαφέρουν. Πέντε megabytes είναι άνετο για μια εξαγωγή XML και αποτρέπει ένα συνηθισμένο αρχιτεκτονικό σχέδιο, γι’ αυτό η σελίδα σχεδίου δεν το χρησιμοποιεί.
Ακόμη και εδώ η απάντηση έχει μια πτυχή, και είναι το είδος του πράγματος που αξίζει να ερευνάται παντού. Ένα RTF γίνεται αποδεκτό από τρεις διαφορετικές σελίδες — Word, RTF και κείμενο — στα 15 MB, 15 MB και 5 MB. Ίδιο αρχείο, ίδια επέκταση, τρία όρια ανάλογα με την «πόρτα» που περάσατε.
5. Πού ελέγχεται αυτό το όριο, και ταιριάζει ο αριθμός με τη σελίδα;
Ένα ανέβασμα που αποτυγχάνει μετά από αναμονή δύο λεπτών σας λέει ότι ο έλεγχος γίνεται στο άκρο. Σε αυτόν τον ιστότοπο η επέκταση και το μέγεθος ελέγχονται και στα δύο στο πρόγραμμα περιήγησής σας πριν σταλεί οτιδήποτε, έτσι ένα αρχείο που υπερβαίνει το όριο επιστρέφεται αμέσως, με το όριο στο μήνυμα.
Ο αριθμός σε αυτό το μήνυμα και ο αριθμός που τυπώνεται στη σελίδα πρέπει να είναι ίδιοι, κάτι που φαίνεται προφανές μέχρι να μην είναι. Η σελίδα CAD εδώ διαφήμιζε 10 MB ενώ ο ανεβάστης επέβαλε 5, επειδή η σελίδα και ο ανεβάστης διάβαζαν δύο διαφορετικούς πίνακες. Ένα αρχείο που η σελίδα θεωρούσε αποδεκτό απορρίφθηκε από το πλαίσιο ακριβώς κάτω από αυτήν. Και τα δύο τώρα διαβάζουν από ένα μητρώο, που είναι ο ίδιος λόγος που η αρχική σελίδα δεν μπορεί πια να απορρίψει ένα αρχείο που μια σελίδα προβολέα ανοίγει.
Αυτή είναι η πιο γρήγορη από τις έξι για να ελεγχθεί σε οποιονδήποτε ιστότοπο: βρείτε ένα αρχείο λίγο πάνω από το δηλωμένο όριο και ρίξτε το. Σε περίπου δέκα δευτερόλεπτα μαθαίνετε πού τρέχει ο έλεγχος, αν ο δημοσιευμένος αριθμός είναι ο επιβεβλημένος, και πώς φαίνεται η αποτυχία.
6. Τι αρνείται να κάνει;
Η λίστα με τα πράγματα που ένας προβολέας δεν κάνει είναι πιο ενημερωτική από τη λίστα που διαφημίζει, και είναι σχεδόν πάντα πιο σύντομη για να γραφτεί. Για αυτήν την περίπτωση:
- Καμία OCR, οπουδήποτε στον ιστότοπο. Η αναζήτηση λειτουργεί στο επίπεδο κειμένου που ήδη περιέχει το έγγραφο. Μια σκαναρισμένη σελίδα είναι φωτογραφία λέξεων, έτσι η αναζήτηση δεν βρίσκει τίποτα — όχι επειδή η αναζήτηση είναι αδύναμη, αλλά επειδή δεν υπάρχουν χαρακτήρες στο αρχείο για να βρεθούν.
- Δεν είναι επεξεργαστής. Μπορείτε να διαβάζετε, να περνάτε σελίδες, να ζουμάρετε, να ψάχνετε όπου υπάρχει κείμενο και να εκτυπώνετε. Τίποτα από ό,τι κάνετε δεν αλλάζει το αρχείο.
- Δεν μετατρέπει. Η ανάγνωση ενός DOCX εδώ δεν σας δίνει PDF του· η μετατροπή είναι δουλειά του αδελφικού ιστότοπου, onlinedocumentviewer.com.
- Δεν ανοίγει αρχείο προστατευμένο με κωδικό χωρίς τον κωδικό. Εσείς τον παρέχετε, και ο προβολέας δεν το «σπάει» για εσάς.
- Ένα αρχείο τη φορά. Καμία δέσμη, κανένας φάκελος, καμία ουρά.
Από πού να ξεκινήσετε
Οι έξι απαντήσεις που θέλετε από οποιονδήποτε προβολέα είναι: πού αποδίδει, τι κρατά, ποιες ακριβώς επεκτάσεις, το όριο για τη μορφή σας, πού επιβάλλεται αυτό το όριο, και τι αρνείται να κάνει. Πέντε από αυτές μπορείτε να τις ελέγξετε μόνοι σας σε λίγα λεπτά. Η έκτη είναι η διατήρηση, και αυτή πρέπει να σας ληφθεί — γι’ αυτό ένας ιστότοπος που το δηλώνει καθαρά αξίζει περισσότερο από έναν που περιγράφεται ως ασφαλής.
Αν το αρχείο που έχετε μπροστά σας είναι PDF, ο δωρεάν προβολέας PDF είναι η σελίδα για να ξεκινήσετε: 25 MB, χωρίς λογαριασμό, διαγράφεται όταν τελειώσετε. Αν είναι κάτι άλλο, ξεκινήστε στη σελίδα για εκείνο το είδος αρχείου — το να μάθετε νωρίς ότι η επέκτασή σας δεν είναι μεταξύ αυτών που δέχεται είναι το πιο χρήσιμο πράγμα που μπορεί να σας πει η σελίδα.
