چگونه یک نمایشگر سند انتخاب کنیم: چه چیزهایی را بررسی کنیم
۱۴۰۴/۱۱/۲۴

چگونه یک نمایشگر سند انتخاب کنیم: چه چیزهایی را بررسی کنیم

چه چیزهایی را قبل از اعتماد به یک نمایشگر سند برای فایل خود بررسی کنید: جایی که رندر می‌شود، پس از آن چه اتفاقی می‌افتد، کدام پسوندها باز می‌شوند و محدودیت اندازه.

شش سؤال ارزشمند قبل از بارگذاری یک فایل

فایلی دارید که باز نمی‌شود و یک تب مرورگر پیشنهاد می‌کند آن را باز کنید. اینکه این معامله خوب است یا نه به شش سؤال بستگی دارد و هیچ‌کدام از این سؤالات توسط جدول ویژگی‌ها پاسخ داده نمی‌شود. در ادامه هر سؤال، نمونهٔ پاسخی مستقیم و — چون نوشتن این مطلب بدون اشاره به خودمان عجیب می‌شود — نحوهٔ پاسخ نمایشگر این سایت را می‌بینید.

1. فایل شما در واقع کجا پردازش می‌شود؟

دو طراحی متفاوت برای یک نمایشگر وب وجود دارد و آن‌ها قابل تعویض نیستند.

برخی کاملاً داخل مرورگر شما رندر می‌شوند. فایل هرگز از دستگاه شما خارج نمی‌شود که قوی‌ترین پاسخ حریم‌خصوصی است. هزینهٔ این روش پوشش است: قالب‌هایی که به این شکل کار می‌کنند، همان قالب‌هایی هستند که مرورگر تا حدی می‌فهمد و یک DWG، PSD یا نمودار Visio در میان آن‌ها نیست.

بقیه، از جمله این سایت، فایل را به سروری بارگذاری می‌کنند، در آنجا رندر می‌کنند و صفحات خواندنی را برمی‌گردانند. این امکان را می‌دهد که سند Photoshop را روی ماشینی که Photoshop ندارد باز کنید. به‌صورت ساده: فایل شما به کامپیوتری می‌رود که مال شما نیست.

هیچ‌یک از این دو طراحی «غلط» نیست. مهم این است که بدانید به کدام یک فایل خود را می‌سپارید و یک نمایشگر که هرگز این نکته را نمی‌گوید، به‌هرحال سؤال را پاسخ می‌دهد.

2. پس از بارگذاری، چه اتفاقی برای فایل می‌افتد؟

به‌محض بارگذاری یک فایل، قانون نگهداری کل داستان است، بنابراین قبل از هر چیز دیگری به آن دقت کنید. «امن» قانون نگهداری نیست. «زمانی که نمایشگر را می‌بندید حذف می‌شود» یک قانون نگهداری است.

در اینجا، بارگذاری شما تحت یک شناسهٔ تصادفی ذخیره می‌شود تا رندر شود و وقتی جلسهٔ مشاهده پایان می‌یابد حذف می‌شود. ثبت‌نام یا آدرس ایمیل وجود ندارد، بنابراین حساب کاربری برای انباشت فایل‌ها وجود ندارد. این همان وعدهٔ ماست: برای مدت زمانی که باز است، سند شما روی سرور ما قرار دارد و اگر این برای فایل خاصی قابل قبول نیست، هیچ‌یک از عبارات ما نباید شما را از این کار منصرف کند.

3. آیا فقط فایل شما را باز می‌کند یا تمام «خانواده» آن؟

«پشتیبانی از اسناد Office» چیزی نیست که بتوانید بر پایهٔ آن عمل کنید. یک .docx تقریباً در همه‌جا باز می‌شود؛ .docm، .dotx، .odt و یک .doc سادهٔ 1997 چهار وعدهٔ جداگانه هستند. مفیدترین شکل این ادعا فهرست پسوندهاست و سایتی که نتواند یکی را نشان دهد، اجازه می‌دهد نام یک «خانواده» کاری انجام دهد که نرم‌افزارش نمی‌تواند.

این نمایشگر بیش از ۷۰ پسوند را در هفده صفحه می‌پذیرد. صفحهٔ فرمت‌ها پسوندهای رایج را بر اساس خانواده گروه‌بندی می‌کند؛ صفحهٔ مربوط به فرمت شما همان صفحه‌ای است که سؤال را پاسخ می‌دهد، زیرا پسوندها و سقفی که نشان می‌دهد از همان رجیستری که جعبهٔ بارگذاری آن را اعمال می‌کند، خوانده می‌شود. دو نکته دربارهٔ این فهرست‌ها برای تست هر نمایشگری ارزشمند است.

فهرست و جعبهٔ بارگذاری باید از یک منبع باشند. این همیشه این‌جا صادق نبود. صفحهٔ اصلی یک‌بار نسخهٔ دست‌نویس خود را داشت و هشت پسوند را که صفحات جداگانه بدون مشکل باز می‌کردند — .epub، .ico، .dng، .cdr، .cmx، .tga، .eps و .htm — رد کرد. دو فهرست دستی به‌سرعت از هم می‌لغزند و معمولاً فهرست خوش‌بین همان است که می‌بینید.

پذیرفتن یک فایل همانند رندر کردن آن نیست. همان جعبهٔ بارگذاری قبلاً .mpt، یک قالب Project، را می‌پذیرفت که هیچ‌چیزی پشت آن نمی‌توانست رسم کند. فایلی که پذیرفته می‌شود و سپس شکست می‌خورد، بدتر از فایلی است که در ورودی رد می‌شود.

یک خلأ در جهت مخالف نیز وجود دارد و فهرست فقط زمانی صادق است که آنچه کم است را نام ببرد: موتور رندر همچنین تصاویر پزشکی DICOM، .dcm و .ima را پشتیبانی می‌کند. این‌ها عمداً این‌جا نیستند. این یک مؤلفهٔ دارای مجوز جداگانه است و جعبهٔ بارگذاری عمومی رایگان جای آن نیست.

4. محدودیت اندازه برای فرمت شما چیست، نه برای سایت؟

یک محدودیت تبلیغ‌شده معمولاً بزرگ‌ترین فرمت راحت را توصیف می‌کند که به‌ندرت همان فرمت اولیهٔ شماست.

پنج سقف متفاوت وجود دارد و بسته به صفحه‌ای که در آن هستید، متفاوت است:

  • ۲۵ مگابایت — PDF، PSD، TIFF، Visio، EPUB و تصاویر
  • ۲۰ مگابایت — Excel، PowerPoint و Project
  • ۱۵ مگابایت — Word و صفحهٔ RTF
  • ۱۰ مگابایت — CAD (.dwg، .dxf، .dgn) و ایمیل
  • ۵ مگابایت — HTML، XML و متن ساده

این تفاوت‌ها به دلیل تفاوت فایل‌هاست. پنج مگابایت برای خروجی XML کافی است اما یک نقشهٔ معماری معمولی را رد می‌کند، بنابراین صفحهٔ نقشه از این مقدار استفاده نمی‌کند.

حتی اینجا هم پاسخ یک پیچیدگی دارد و این همان چیزی است که در هر جایی ارزش بررسی دارد. یک RTF توسط سه صفحهٔ جداگانه — Word، RTF و متن — با ۱۵ مگابایت، ۱۵ مگابایت و ۵ مگابایت پذیرفته می‌شود. همان فایل، همان پسوند، سه سقف متفاوت بسته به درگاهی که وارد می‌شوید.

5. این محدودیت کجا بررسی می‌شود و آیا عدد با صفحه مطابقت دارد؟

یک بارگذاری که پس از دو دقیقه شکست می‌خورد، نشان می‌دهد بررسی در انتهای دور انجام می‌شود. در این سایت، پسوند و اندازه هر دو قبل از ارسال هر چیزی در مرورگر شما بررسی می‌شوند، بنابراین فایلی که از سقف عبور کند بلافاصله با پیام سقف بازگردانده می‌شود.

عدد در آن پیام و عدد چاپ‌شده روی صفحه باید یکسان باشند؛ این به‌ظاهر واضح است تا وقتی که نیست. صفحهٔ CAD اینجا ۱۰ مگابایت را تبلیغ می‌کرد در حالی که بارگذار ۵ مگابایت را اعمال می‌کرد، چون صفحه و بارگذار دو جدول متفاوت می‌خوانند. فایلی که صفحه «قابل قبول» می‌نامید توسط جعبهٔ زیرین رد می‌شد. اکنون هر دو از یک رجیستری می‌خوانند، همان دلیل این است که صفحهٔ اصلی دیگر نمی‌تواند فایلی را رد کند که صفحهٔ نمایشگر آن را باز می‌کند.

این سریع‌ترین مورد از شش مورد برای بررسی در هر سایتی است: فایلی کمی بالاتر از حد اعلام‌شده پیدا کنید و آن را رها کنید. در حدود ده ثانیه می‌فهمید بررسی کجا اجرا می‌شود، آیا عدد منتشرشده همان عدد اعمال‌شده است و شکست چگونه ظاهر می‌شود.

6. چه کاری را رد می‌کند؟

فهرست چیزهایی که یک نمایشگر انجام نمی‌دهد، اطلاعات بیشتری نسبت به فهرست تبلیغاتی‌اش می‌دهد و تقریباً همیشه کوتاه‌تر برای نوشتن است. برای این مورد:

  • بدون OCR، در کل سایت. جستجو روی لایهٔ متنی سندی که از پیش دارد کار می‌کند. یک صفحهٔ اسکن‌شده عکسی از کلمات است، بنابراین جستجو چیزی پیدا نمی‌کند — نه به این دلیل که جستجو ضعیف است، بلکه چون کاراکتری در فایل برای یافتن وجود ندارد.
  • این یک ویرایشگر نیست. می‌توانید بخوانید، صفحه‌به‌صفحه کنید، زوم کنید، جستجو کنید جایی که متن وجود دارد و چاپ کنید. هیچ‌یک از این کارها فایل را تغییر نمی‌دهد.
  • تبدیل نمی‌کند. خواندن یک DOCX اینجا PDF آن را به شما نمی‌دهد؛ تبدیل کار سایت خواهر، onlinedocumentviewer.com است.
  • فایلی که با رمز عبور محافظت شده است را بدون رمز عبور باز نمی‌کند. شما رمز را می‌دهید و نمایشگر آن را برای شما حل نمی‌کند.
  • یک فایل در هر بار. بدون دسته‌ای، بدون پوشه، بدون صف.

از کجا شروع کنیم

شش پاسخی که از هر نمایشگری می‌خواهید این است: کجا رندر می‌کند، چه چیزی نگه می‌دارد، دقیقاً کدام پسوندها، محدودیت برای فرمت شما، کجا این محدودیت اعمال می‌شود و چه کاری را رد می‌کند. پنج مورد را می‌توانید در چند دقیقه خودتان بررسی کنید. مورد ششم نگهداری است و باید به شما گفته شود — به همین دلیل سایتی که این را صریح می‌گوید، ارزش بیشتری نسبت به سایتی دارد که خود را «امن» می‌نامد.

اگر فایلی که پیش‌تان است PDF باشد، نمایشگر رایگان PDF صفحهٔ شروع است: ۲۵ مگابایت، بدون حساب کاربری، حذف هنگام اتمام. اگر چیز دیگری است، از صفحهٔ مربوط به آن نوع فایل شروع کنید — کشف زودهنگام این که پسوند شما در میان آنچه می‌گیرد نیست، مفیدترین چیزی است که آن صفحه می‌تواند به شما بگوید.