Bir belge görüntüleyici nasıl seçilir: neye bakmalı

Dosya yüklemeden önce sormaya değer altı soru

Açılmayan bir dosyanız var ve bir tarayıcı sekmesi onu açmayı teklif ediyor. Bu durumun iyi bir takas olup olmadığı altı soruya bağlıdır ve bunların hiçbiri bir özellik tablosunun yanıtlayabileceği sorular değildir. Aşağıda her bir soru, net bir cevabın nasıl göründüğü ve — kendi durumumuz hakkında sessiz kalmak tuhaf olacağı için — bu sitedeki görüntüleyicinin nasıl yanıt verdiği yer alıyor.

1. Dosyanız aslında nerede işleniyor?

Web görüntüleyicilerin iki tasarımı vardır ve bunlar birbirinin yerine geçemez.

Bazıları tamamen tarayıcınız içinde çalışır. Dosya asla makinenizden ayrılmaz; bu, mevcut olan en güçlü gizlilik yanıtıdır. Ancak kapsamı sınırlıdır: bu şekilde çalışan formatlar, tarayıcının zaten yarı‑anladığı formatlardır ve bir DWG, bir PSD ya da bir Visio çizimi bunlar arasında yer almaz.

Diğer tasarım, bu site de dahil olmak üzere, dosyayı bir sunucuya yükler, orada işler ve size okunabilir sayfalar gönderir. Bu sayede Photoshop yüklü olmayan bir makinede Photoshop belgesi açılabilir. Basitçe söylemek gerekirse: dosyanız sizin olmayan bir bilgisayara gider.

Hiçbir tasarım yanlış değildir. Önemli olan, dosyanızı hangi tasarıma teslim ettiğinizi bilmek ve bir görüntüleyicinin bunu söylememesi soruyu zaten yanıtlamış olur.

2. Dosyanın sonrasında ne olur?

Dosya yüklendikten sonra, tutma politikası bütün hikâyeyi belirler; bu yüzden başka bir şeye bakmadan önce bunu kontrol edin. “Güvenli” bir tutma politikası değildir. “Görüntüleyici kapandığında silinir” bir tutma politikasıdır.

Burada, yüklemeniz rastgele bir kimlik altında saklanır, işlenir ve görüntüleme oturumu sona erdiğinde silinir. Kayıt olma ve e‑posta adresi yoktur, yani dosyaların birikmesi için bir hesap da yoktur. İşte vaat burada sona erer: belge, açık olduğu dakikalar boyunca sunucumuzda bulunur ve bu belirli bir dosya için kabul edilemezse, bizim herhangi bir ifadem sizi ikna etmemelidir.

3. Dosyanızı mı yoksa dosyanızın ailesini mi açıyor?

“Office belgelerini destekler” ifadesi üzerinde bir işlem yapamazsınız. .docx neredeyse her yerde açılır; .docm, .dotx, .odt ve eski 1997 .doc dört ayrı vaat oluşturur. Bu iddianın tek yararlı biçimi uzantı listesidir ve bir site size bir tanesini bile gösteremiyorsa, aile adıyla yazılımının yapamadığını söylemiş olur.

Bu görüntüleyici, on yedi sayfada 70+ uzantıyı kabul eder. Biçimler sayfası ortak olanları ailelerine göre gruplar; kendi formatınızın sayfası soruya yanıt verir, çünkü uzantılar ve gösterdiği üst sınır, yükleme kutusunun uyguladığı aynı kayıt defterinden alınır. Bu tür listelerle ilgili iki nokta, herhangi bir görüntüleyici için test olarak alınabilir.

Liste ve yükleme kutusu aynı kaynaktan gelmelidir. Burada her zaman böyle değildi. Ana sayfa bir zamanlar kendi el yazısı kopyasını taşıyordu ve bireysel sayfaların şikayet etmeden açtığı sekiz uzantıyı reddediyordu — .epub, .ico, .dng, .cdr, .cmx, .tga, .eps ve .htm. Elle tutulan iki liste zamanla kayar ve gördüğünüz genellikle iyimser listedir.

Bir dosyayı kabul etmek, onu işlemekle aynı şey değildir. Aynı yükleme kutusu bir zamanlar .mpt (Project şablonu) alıyordu, fakat arkasında hiçbir şey çizemiyordu. Kabul edilen ve ardından başarısız olan bir dosya, kapıda reddedilen bir dosyadan daha kötüdür.

Diğer yönde de bir boşluk vardır ve bir liste ancak eksik olanları adlandırıyorsa dürüsttür: işleme motoru ayrıca DICOM tıbbi görüntülerini, .dcm ve .ima dosyalarını da işler. Bunlar burada kasıtlı olarak bulunmuyor. Bu ayrı bir lisanslı bileşen ve ücretsiz bir genel yükleme kutusu onun yeri değildir.

4. Sitenin değil, formatınızın boyut sınırı nedir?

Tek bir ilan edilen sınır genellikle sitedeki en hoşgörülü formatı tanımlar; bu da nadiren sizin geldiğiniz formattır.

Burada beş farklı üst sınır vardır ve hangisinin geçerli olduğu bulunduğunuz sayfaya bağlıdır:

• 25 MB — PDF, PSD, TIFF, Visio, EPUB ve görseller
• 20 MB — Excel, PowerPoint ve Project
• 15 MB — Word ve RTF sayfası
• 10 MB — CAD (.dwg, .dxf, .dgn) ve e‑posta
• 5 MB — HTML, XML ve düz metin

Farklılık, dosyaların farklı olmasından kaynaklanır. Beş megabayt bir XML dışa aktarımı için geniş bir alandır ve sıradan bir mimari çizimi geri çevirir, bu yüzden çizim sayfası bunu kullanmaz.

Burada da yanıt bir kıvrım içerir ve bu, her yerde sorgulamaya değer bir konudur. Bir RTF, üç ayrı sayfa — Word, RTF ve metin — tarafından sırasıyla 15 MB, 15 MB ve 5 MB olarak kabul edilir. Aynı dosya, aynı uzantı, hangi kapıdan girdiğinize bağlı olarak üç farklı üst sınırla karşılaşır.

5. Bu sınır nerede kontrol ediliyor ve sayı sayfada gösterilenle aynı mı?

İki dakikalık bir beklemeden sonra başarısız olan bir yükleme, kontrolün uzakta gerçekleştiğini gösterir. Bu sitede uzantı ve boyut, herhangi bir şey gönderilmeden önce tarayıcınızda kontrol edilir; bu yüzden üst sınırı aşan bir dosya doğrudan geri döner ve mesajda üst sınır belirtilir.

Mesajdaki sayı ile sayfada basılı olan sayı aynı olmalıdır; bu, test edilmesi çok bariz gelmeyebilir. Buradaki CAD sayfası 10 MB ilan ederken, yükleyici 5 MB zorlamıştı, çünkü sayfa ve yükleyici iki farklı tablo okuyordu. Sayfa kabul edilebilir diye işaretlediği bir dosya, hemen altındaki kutu tarafından reddedildi. Şimdi ikisi de aynı kayıt defterinden okuyor, bu da ana sayfanın artık bir görüntüleyici sayfasının açtığı bir dosyayı reddedememesinin aynı nedeni.

Bu, herhangi bir sitede kontrol etmesi en hızlı altı sorudan biridir: belirtilen sınırın biraz üzerindeki bir dosya bulun ve bırakın. Yaklaşık on saniye içinde kontrolün nerede çalıştığını, yayınlanan sayının zorlanan sayı olup olmadığını ve hatanın nasıl göründüğünü öğrenirsiniz.

6. Ne yapmayı reddediyor?

Bir görüntüleyicinin yapmayacağı şeylerin listesi, reklam ettiği listeden daha bilgilendiricidir ve genellikle yazması daha kısadır. Bu soruya şu yanıt verilir:

• OCR yok, sitede hiçbir yerde. Arama, belgenin zaten taşıdığı metin katmanında çalışır. Taralı bir sayfa kelimelerin fotoğrafıdır, bu yüzden arama hiçbir şey bulmaz — arama zayıf olduğu için değil, dosyada bulunacak karakter olmadığı için.
• Bir editör değildir. Okuyabilir, sayfalayabilir, yakınlaştırabilir, metin varsa arama yapabilir ve yazdırabilirsiniz. Yaptığınız hiçbir şey dosyayı değiştirmez.
• Dönüştürme yapmaz. Burada bir DOCX okumak, ona bir PDF elde etmek anlamına gelmez; dönüştürme kardeş site, onlinedocumentviewer.com tarafından yapılır.
• Şifre korumalı bir dosyayı şifre olmadan açmaz. Şifreyi siz sağlarsınız, görüntüleyici sizin yerinize çözmez.
• Bir seferde bir dosya. Toplu, klasör ya da kuyruk yoktur.

Nereden başlamalı

Herhangi bir görüntüleyicide aramanız gereken altı yanıt şunlardır: nerede işliyor, ne tutuyor, hangi uzantılar tam olarak destekleniyor, formatınızın sınırı nedir, bu sınır nerede zorlanıyor ve neyi yapmayı reddediyor. Bunlardan beşini birkaç dakikada kendiniz kontrol edebilirsiniz. Altıncısı tutma politikasıdır ve bu konuda size bilgi vermesi gerekir — bu yüzden açıkça belirten bir site, kendini “güvenli” olarak tanıtan bir siteye göre daha değerlidir.

Karşınızdaki dosya bir PDF ise, ücretsiz PDF görüntüleyici başlangıç sayfasıdır: 25 MB, hesap gerekmez, işiniz bittiğinde silinir. Başka bir şeyse, o dosya türünün sayfasından başlayın — uzantınızın alınanlar arasında olup olmadığını erken öğrenmek, sayfanın size söyleyebileceği en faydalı şeydir.