ไฟล์ออกแบบมักมีขนาดใหญ่และซับซ้อน, มักต้องใช้โปรแกรมเดสก์ท็อปที่หนักเพื่อเปิดและตรวจสอบ
สำหรับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียที่ไม่มี Photoshop, ไฟล์ .psd เป็นไฟล์ที่ไม่สามารถเปิดได้. ตัว ตัวดู PSD แสดงผลในเบราว์เซอร์ — สูงสุด 25 MB, ฟรี, ไม่ต้องบัญชี, ไม่ต้องปลั๊กอิน — และลบไฟล์เมื่อคุณปิดแท็บ

สิ่งที่คุณเห็นคือ คอมโพสิตที่บันทึกไว้ — ตัวอย่างแสดงผลที่ Photoshop สร้างขึ้นพร้อมกับข้อมูลชั้นหลาย — ดังนั้นจึงเป็นงานศิลป์ที่ตรงกับที่นักออกแบบเห็นครั้งสุดท้าย, โหมดผสมและมาสก์ได้ถูกนำไปใช้แล้ว
ต้องชัดเจนว่าอะไรที่ทำได้และไม่ได้. คุณไม่ได้เรียกดูชั้นต่าง ๆ ที่นี่: ไม่มีแผงชั้น, ไม่มีอะไรให้เปิดหรือปิด, และสิ่งที่นักออกแบบซ่อนไว้จะยังคงซ่อนอยู่. สำหรับสิ่งนั้นคุณยังต้องใช้ Photoshop. สิ่งที่คุณได้รับคือรูปภาพ, อย่างเชื่อถือได้, บนเครื่องที่ไม่มีลิขสิทธิ์ Adobe
ผลลัพธ์ที่เป็นประโยชน์หนึ่ง: ตัวอักษรถูกแรสเตอร์ไลซ์เป็นคอมโพสิตนั้นก่อนที่ไฟล์จะออกจากเครื่องของนักออกแบบ, ดังนั้นคุณไม่จำเป็นต้องมีฟอนต์ของพวกเขาเพื่ออ่านข้อความเล็ก ๆ. ซูมเข้าและตรวจสอบการครอปหรือคำบรรยาย
การอัปโหลดทำผ่าน HTTPS, ไฟล์ถูกเรนเดอร์บนเซิร์ฟเวอร์ของเรา, และจะถูกลบเมื่อเซสชันการดูสิ้นสุด. ไม่มีบัญชี, ดังนั้นไม่มีอะไรถูกบันทึกภายใต้ชื่อของคุณและไม่มีอะไรสามารถเรียกคืนได้ภายหลัง
เราไม่ได้อ้างอิงการรับรองความปลอดภัยใด ๆ, และเราไม่ได้ให้บริการเก็บข้อมูล — ดังนั้นสำหรับงานศิลป์แคมเปญที่ยังไม่เปิดเผยภายใต้การห้ามเผยแพร่, ควรพิจารณาเรื่องนี้มากกว่าการถือว่า “ลบหลังจากนั้น” เป็นการรับประกันเรื่องการเก็บรักษา
อินเทอร์เฟซถูกออกแบบให้เรียบง่าย: ลากไฟล์เข้ามา, ซูมและแพน, พิมพ์ด้วย Ctrl+P. เนื่องจากการเรนเดอร์ทำบนเซิร์ฟเวอร์ของเรา, PSD ที่มีหลายศิลบอร์ดหนักสามารถเปิดบนแล็ปท็อปที่ไม่สามารถรัน Photoshop ได้เลย
ขีดจำกัดคือ 25 MB, และไฟล์ทำงานบางไฟล์อาจเกิน — โปสเตอร์หลายชั้นที่ความละเอียดพิมพ์อาจถึงขนาดนั้นได้ง่าย. หากไฟล์ของคุณถูกปฏิเสธ, การทำแบนด์คอมโพสิตหรือบันทึกศิลบอร์ดที่ต้องการเป็นวิธีแก้ปกติ
เปิด ตัวดู PSD และอัปโหลดไฟล์ — ตัวอย่างบิลบอร์ดหรือเทมเพลตโซเชียลที่อยู่บนไดรฟ์ของคุณ
ไม่มีฟีเจอร์การแชร์ที่นี่, ดังนั้นลูกค้าจะเห็นไฟล์โดยการเปิดไฟล์ด้วยตนเอง, ซึ่งทำได้โดยไม่ต้องมีบัญชี. และสำหรับรูปแบบที่ค่อนข้างแปลกของนักออกแบบ — EPS, TIFF, SVG, CDR, TGA และ camera raw — ตัวดูเวกเตอร์และภาพดิบ จะรับไฟล์เหล่านั้น, ใช้โปรไฟล์ ICC ที่ฝังอยู่, และแสดง EXIF ของภาพถ่ายข้าง ๆ